Vrij om te ontvangen

Je kent dat vast wel. Is 't niet uit eigen ervaring, dan is 't wel uit je omgeving. Iemand geeft spontaan een compliment, cadeau of bedankje en krijgt als reactie: 'Oh die heb ik al jaren, was een uitverkoopje, kostte geen moeite, er was genoeg, ...' en zo zijn er nog talrijke te bedenken. Jarenlang heb ik me er ook schuldig aan gemaakt. Me niet realiserend dat ik met dit soort opmerkingen (het compliment of cadeau van) de ander niet serieus nam en er ook niet voluit van kon genieten omdat ik het niet binnen liet komen. Gemiste kans(en)!

Omdat het afgelopen jaar mijn inkomsten slinkten - en ik daardoor minder te besteden had - heb ik 'n goede cursus 'Leren ontvangen' gehad. Mensen gingen me trakteren. Niet dat ze dat daarvoor nooit deden, maar ik stond er eerder minder voor open of was er altijd als de kippen bij om ze iets terug te geven. 'Want als ik dat niet deed, dan voelde ik me SCHULDIG en niet zo'n beetje ook. Stel je voor dat 't maar enigszins uit balans was.'

En waarom ik nu juist deze week dit stuk schrijf? Ik zag dat Nel van de http://deberghut.com op hun blog de tien mooiste indrukken van afgelopen seizoen aan het verzamelen is. Ik weet niet of de Inspiratieweek in haar rijtje voorkomt - hij staat in ieder geval wel heel erg hoog genoteerd in die van mij. Het was namelijk 't examen van mijn 'cursus'. Doordat ik een week lang in staat was om vrij te ontvangen, kon ik eindeloos genieten van wat Nel, Hans en de andere medewerkers en gasten me 'vrij en gratis' gaven. En voel ik mij nu op mijn beurt vrij om te geven - zonder dat 't moet (van mezelf of wie dan ook).
Bij deze dus: voor jullie - uit 't diepst van mijn hart!